سر خط خبرها

جامعۀ ایران در یک مرحلۀ گذار با مسئله یا مسائل بنیادین است. مرحلۀ گذار مرحلۀ دل نگرانی برای همه است. مرحله بی قراری و عدم استقرار است.

چه بخواهیم، چه نخواهیم، پارادایم فرهنگی و تاریخی و سنتِ تفکر ما در حال تغییر است. ..

 جامعۀ ایران در یک مرحلۀ گذار با مسئله یا مسائل بنیادین است. مرحلۀ گذار مرحلۀ دل نگرانی برای همه است. مرحله بی قراری و عدم استقرار است.

دکتر بیژن عبدالکرمی فیلسوف و استاد دانشگاه

چه بخواهیم، چه نخواهیم، پارادایم فرهنگی و تاریخی و سنتِ تفکر ما در حال تغییر است. مفروضات پیشین به چالش خوانده شده‌اند، ما تغییر کرده و می‌کنیم.

 در این میان مسئله ما این است که ما احساس می کنیم هیچ مسئله ای نداریم و صرفا با پاره ای مشکلات عارضی و سطحی مواجه ایم که با پاره ای از راه حل های از پیش آماده شده نیز می توانیم به رفع این مشکلات بپردازیم.

قدرت سیاسی در ایران مسئله را امری سیاسی مدیریتی و راه حل را در پاره ای از حرکت های سیاسی جست و جو می کند. روحانیون مسئله را تا سر حد پاره ای مسائل فقهی و اخلاقی، روشنفکران نیز با همان منطق ساده انگارانه و یکسونگرانه، راه حل را تغییر چند نفر می دانند ودانشگاهیان نیز در این شرایط گاهی و صرفاً خواهان سهم بیشتراند.

 هیچ کس خواهان پرسش گری به نحو جدی نیست و هیچ جریانی وجود ندارد که احساس کند  ما واقعاً مسئله یا مسائلی بنیادین داریم که پاسخ آن بر ما پوشیده است.

جامعه ایران از یک سنت و سابقه فرهنگی، دینی و تمدنی نیرومندی برخوردار است و این برخورداری و حضور ذهنیت تاریخی انباشته شده، می تواند به عنوانم میراثی برای هویت بخشی به خویش و عدم خودباختگی نسبت به دیگران و دیگر فرهنگ ها قرار گیرد.

در حالیکه همین میراث فرهنگی در گفتمان تئولوژیک و ایدئولوژیک امروز به سد و مانعی برای درک واقعیت های اجتماعی و تاریخی و زندانی برای مواجهه با جهان عینی و واقعیت های شتابان و صیرورت پذیر جهان معاصر تبدیل شده است.

 

نظرات ارسال نظر